پلی اتیلن

توضیحی مختصر از پلی اتیلن ها Polyethylene

پلی اتیلن Polyethylene مولکولی ست با زنجیره ای بلند از اتم های کربن، که به هر یک از این اتم های کربن آن، دو اتم هیدروژن وصل شده است.

حالتی دیگر وجود دارد که در آن، در یک زنجیره از مولکول پلی اتیلن Polyethylene ، به جای اتم های هیدروژن، زنجیره ای بسیار بلند و ساختار یافته از اتیلن ها ( به جای هیدروژن )،  به اتم های کربن متصل می شود، که در این حالت به آن “پلی اتیلن شاخه ای یا سبک” می گویند. زیرا در این حالت با افزایش تعداد مولکول های متصل شده، به همان نسبت حجم ماده زیاد شده و چگالی آن کاهش می یابد، به همین دلیل است که از آنها تحت عنوان پلی اتیلن های سبک نام می برند.

به طور کلی توزیع وزن مولکولی در این عناصر یا همان پلیمر ها کنترل شده است، و به همین دلیل است که از نظر وزن و میزان سبک و سنگینی، به سه دسته ی عمده به شرح زیر تفکیک می شوند:

  • پلیمر های با وزن مولکولی پایین، که از آنها به عنوان روان کننده ها استفاده می شود.
  • پلیمر های با وزن مولکولی متوسط، که همان واکس های مخلوط پذیر با پارافین هستند.
  • پلیمر های با وزن مولکولی بالا ( بیش از 6000 ) که جایگاه بزرگ و ویژه ای را در صنعت پلاستیک به خود اختصاص داده اند.

در واقع پلی اتیلن، با ترکیبی مختصر از اتم های کربن و هیدروژن، یکی از ساده ترین ساختار های صنعتی و تجاری از زیر مجموعه ی پلیمر ها به حساب می آید.

  • پلی اتیلن های سبک که دارای چگالی کمتری هستند، عموما ساختاری نرم تر و بلورینگی کم تری نیز دارند. و کاربری آنها در مواردی است که نیاز به پایداری, شفافیت، خواص الکتریکی خوب و پروسه ی فرآوری شدن آسان مورد نظر باشد.
  • پلی اتیلن هایی که وزن مولکولی آنها بالاتر است، معمولا به آسانی فرآوری نمی شوند، اما خاصیت و کیفیت آنها قابل توجه تر است. از پلی اتیلن های سنگین در مواردی مانند ساخت جلیقه های ضد گلوله، ساخت زمین های اسکیت یخی و فیبرهای قوی استفاده می کنند.
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *